घालीन लोटांगण वंदीन चरण । डोळ्यांनीं पाहीन रूप तुझें ।
प्रेमें आलिंगन आनंदे पूजिन । भावें ओवाळीन म्हणे नामा ॥ १ ॥
ghālīn loṭāṅgaṇ vandīn charaṇ | ḍoḷyānnīṃ pāhīn rūp tujheṃ |
premeṃ āliṅgan ānande pūjin | bhāveṃ ovāḷīn mhaṇe nāmā || 1 ||
मी तुझ्यापुढे लोटांगण घालीन, चरणांना वंदन करीन, डोळ्यांनी तुझे रूप पाहीन. प्रेमाने आलिंगन देईन, आनंदाने पूजा करीन, भक्तिभावाने ओवाळीन — असे नामदेव म्हणतात.
मैं आपके आगे साष्टांग लोटूँगा, चरणों की वन्दना करूँगा, आँखों से आपका रूप निहारूँगा। प्रेम से आलिंगन करूँगा, आनन्द से पूजा करूँगा, भावपूर्वक आरती उतारूँगा — ऐसा नामदेव कहते हैं।
I will fall prostrate before you and bow at your feet; with my eyes I will behold your form. I will embrace you with love, worship you with joy, and wave the lamp before you with devotion — says Nāmā.
Word by word (English)
- लोटांगण
- full prostration
- वंदीन
- I will bow
- ओवाळीन
- I will wave the āratī lamp
- म्हणे नामा
- says Nāmā — Nāmdev’s signature
त्वमेव माता च पिता त्वमेव । त्वमेव बन्धुश्च सखा त्वमेव ।
त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव । त्वमेव सर्वं मम देवदेव ॥ २ ॥
tvameva mātā cha pitā tvameva | tvameva bandhuścha sakhā tvameva |
tvameva vidyā draviṇaṃ tvameva | tvameva sarvaṃ mama devadeva || 2 ||
तूच माता, तूच पिता; तूच बंधू, तूच सखा. तूच विद्या, तूच धन — हे देवाधिदेवा, तूच माझे सर्वस्व आहेस.
आप ही माता हैं, आप ही पिता; आप ही बन्धु हैं, आप ही सखा। आप ही विद्या हैं, आप ही धन — हे देवों के देव, आप ही मेरे सर्वस्व हैं।
You alone are my mother, and you my father; you alone my kin, and you my friend. You alone are my learning, you my wealth — you alone are my everything, O God of gods.
Note
Traced to the Pāṇḍava Gītā; now sung at the close of worship across India.
कायेन वाचा मनसेन्द्रियैर्वा । बुद्ध्यात्मना वा प्रकृतिस्वभावात् ।
करोमि यद्यत्सकलं परस्मै । नारायणायेति समर्पयामि ॥ ३ ॥
kāyena vāchā manasendriyairvā | buddhyātmanā vā prakṛtisvabhāvāt |
karomi yadyatsakalaṃ parasmai | nārāyaṇāyeti samarpayāmi || 3 ||
देहाने, वाणीने, मनाने किंवा इंद्रियांनी, बुद्धीने किंवा अंतःकरणाने, अथवा प्रकृतीच्या स्वभावाने — मी जे जे करतो, ते सर्व परमात्मा नारायणाला समर्पित करतो.
शरीर, वाणी, मन या इन्द्रियों से, बुद्धि या आत्मा से, अथवा प्रकृति के स्वभाव से — मैं जो कुछ भी करता हूँ, वह सब परमात्मा नारायण को समर्पित करता हूँ।
Whatever I do — by body, speech or mind, by the senses, by intellect or self, or by the force of my own nature — all of it I offer to the Supreme, to Nārāyaṇa.
Note
Adapted from the Bhāgavata Purāṇa (11.2.36), where the second line reads ‘anusṛta-svabhāvāt’ — ‘following one’s nature’.
अच्युतं केशवं रामनारायणं । कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम् ।
श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं । जानकीनायकं रामचन्द्रं भजे ॥ ४ ॥
achyutaṃ keśavaṃ rāmanārāyaṇaṃ | kṛṣṇadāmodaraṃ vāsudevaṃ harim |
śrīdharaṃ mādhavaṃ gopikāvallabhaṃ | jānakīnāyakaṃ rāmachandraṃ bhaje || 4 ||
अच्युत, केशव, राम, नारायण, कृष्ण, दामोदर, वासुदेव, हरी, श्रीधर, माधव, गोपिकावल्लभ आणि जानकीनायक रामचंद्र यांना मी भजतो.
मैं अच्युत, केशव, राम, नारायण, कृष्ण, दामोदर, वासुदेव, हरि, श्रीधर, माधव, गोपियों के प्रिय और जानकीनायक रामचन्द्र का भजन करता हूँ।
I worship Acyuta, Keśava, Rāma, Nārāyaṇa; Kṛṣṇa, Dāmodara, Vāsudeva, Hari; Śrīdhara, Mādhava, beloved of the gopīs; the lord of Jānakī, Rāmachandra.
Note
The opening verse of the Achyutāṣṭakam, traditionally ascribed to Ādi Śaṅkarāchārya.
हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे ।
हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे ॥ ५ ॥
hare rāma hare rāma rāma rāma hare hare |
hare kṛṣṇa hare kṛṣṇa kṛṣṇa kṛṣṇa hare hare || 5 ||
नामांचा महामंत्र — हरी, राम आणि कृष्ण यांना सोळा वेळा घातलेली साद.
नामों का महामन्त्र — हरि, राम और कृष्ण का सोलह बार आवाहन।
The great mantra of the names — a calling-out to Hari, to Rāma, to Kṛṣṇa, repeated sixteen times.
Note
From the Kali-santaraṇa Upaniṣad, which gives the Rāma line first — the order sung in Maharashtra.